เพราะคิดแล้วจึงเขียน เพราะพากเพียรจึงภาคภูมิ

[webmasters]

แนวทางกลั่นความคิด ประสบการณ์ ประกอบหลักฐาน เอกสารต่างๆ เพื่อเขียนแบบ ก.ค.ศ. ตามบริบทของแต่ละท่าน

บันทึกความดีของข้าราชการครู

http://gotoknow.org/blog/khaotalom/176397

รายงานการปฏิบัติงานส่วนบุคคลของครูผู้สอน (PSAR)

http://gotoknow.org/blog/khaotalom/176400

ตัวอย่างการเขียน ก.ค.ศ. 2

http://gotoknow.org/blog/phy/311771

ก.ค.ศ.2

http://gotoknow.org/blog/upup/308747


ขอบคุณคุณครูแอ๋ม คุณครู chem คุณครูมานะ และคุณครูพรเลิศ เป็นอย่างสูงไว้ ณ โอกาสนี้

[webmasters]

fwd mail

[webmaster]

"หากใจคิดว่าทำไม่ได้
แค่เอื้อมมือไปเด็ดใบไม้สักใบก็ยังยาก

หากแต่ใจคิดว่าทำได้
แม้งานขุดเขาถมทะเลที่แสนยาก
ก็จะทำให้สำเร็จให้จงได้"

มล.จิตติ นพวงศ์

******************************************************************************************************

เมื่อใดที่พ่ายแพ้ ขอให้คิดว่าการแพ้ครั้งนี้เป็นประโยชน์กับตนเอง ทำให้ได้บทเรียน ได้ฝึกความอดทน อดกลั้น ทั้งยังเป็นภูมิต้านทานให้กับชีวิต...


"มนุษย์ไม่เจ็บปวดอะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนัก
แต่มักจะปวดร้าวเป็นทุกข์เพราะเก็บเอามาคิดเอามาปรุงแต่งต่างหาก"

เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นนั้นบางครั้งไม่ได้รุนแรงอะไรมากนัก
แต่ที่ทำให้ทุกข์ร้อนใจเป็นเพราะเก็บเอามาครุ่นคิด วิตกกังวลจนเกินเหตุ

หากไม่ต้องการให้จิตใจเป็นทุกข์เป็นร้อน
จงรู้จักปล่อยวาง .....

ให้คิดว่าเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้น
เป็นสิ่งธรรมดาที่สามารถเกิดขึ้นได้กับคนทุกคน

อย่าวิ่งหนีปัญหา
จงเผชิญหน้ากับความจริงที่เกิดขึ้น

แล้วท่องให้ขึ้นใจว่า

"เราจะสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย
แม้ว่าจะพ่ายแพ้ก็ยังภูมิใจที่ได้พยายามเต็มที่แล้ว"

หรือ "เมื่อได้พยายามเต็มที่แล้วแม้ปราชัย ก็ยังถือว่ามีเกียรติ"


เมื่อใดที่พ่ายแพ้ ขอให้คิดว่าการแพ้ครั้งนี้เป็นประโยชน์กับตนเองทำให้ได้บทเรียน
ได้ฝึกความอดทน อดกลั้น ทั้งยังเป็นภูมิต้านทานให้กับชีวิต
และหากเผชิญกับปัญหาและอุปสรรคต่างๆ จะได้รู้วิธีแก้ไขและรู้จักโลกมากขึ้น


"เมื่อเกิดทุกข์ จงเห็นทุกข์เป็นเรื่องสนุก
และเปลี่ยนทัศนคติความคิดเพื่อคลายความทุกข์"

--------------------------------------------
จาก คู่มือสู้ชีวิตด้วยตนเอง ชุดที่ 1 ล้มแล้วลุก...รุกไปข้างหน้า
รวบรวมเรียบเรียงโดย เบญญาวัธน์

ที่มา http://www.carefor.org

[webmaster]

ล้มแล้วลุกสุขเกิดใช่น้ำเหลว
ล้มแล้วคลุกเพลิงเปลวแห่งความหวัง
ไฟแห่งความทะยานผ่านประดัง
ก่อชิงชังจองเวรไม่เห็นดี

ใจอึดอัดขัดข้องหม่นหมองนัก
คว้าความรักเข้าใจในทุกที่
ยิ่งไขว่คว้ายิ่งเหลวเลวทุกที
ไขว่ทะยานหลีกหนีใจตัวตน

เพราะล้มแล้วคว้าเอาอนาคต
ไม่รู้ปลดปัจจุบันคลายสับสน
สติคุมแนบใจกายไม่วกวน
จึงหลุดพ้น "ล้มเหลว" ที่พลาดพัง


************************************************************************************************

ซบหน้าลงตรงมือถือน้ำตา
เงยถามฟ้าไฉนไยแกล้งฉัน
ก้มหน้าลงถามดินรินรำพัน
ไยเส้นทางสายนั้นเดินยากเย็น

ล้มแล้วลุกจนล้าไม่กล้าลุก
กลัวความทุกข์เพราะล้มจมความเข็ญ
ไม่เคยเป็นอย่างใจที่หมายเป็น
ที่แลเห็นคือแผลพาดแผ่ลาย

สิ่งที่ได้เพียงนิดคิดแล้วท้อ
ไร้พลังเดินต่อสู่เป้าหมาย
คงเป็นคนล้มเหลวอยู่เดียวดาย
กับอดีตมากมายที่พลั้งไป

ครั้นครุ่นคิดจิตยิ่งแคบแอบมุมมืด
ใจชาชืดเร้นรับแสงอันไสว
เฝ้าวนเวียนน้อยเนื้อและต่ำใจ
ทำสิ่งใดไม่เคยดีในชีวา

มองเห็นนกตัวน้อยค่อยลัดเลาะ
โผเข้าเกาะกิ่งก้านลานพฤกษา
ได้จังหวะจึงโผสู่เมฆา
แล้วสลับลงมาเมื่ออ่อนแรง

แม้กี่ครั้งก็ยังหมายจะบิน
ไม่สุดสิ้นวิธีเสาะแสวง
หาสนใจล้มเหลวให้คลางแคลง
มุ่งรวบรวมเรี่ยวแรงเพื่อเร่งบิน

กี่ครั้งที่พลาดไปใช่ล้มเหลว
ปวงปัญหาร้ายเลวที่โหดหิน
ก็หาใช่เหตุล้มเหลวในชีวิน
ล้มเหลวแท้คือสิ้นพยายาม

ที่มา http://thaimisc.pukpik.com